Pielęgnacja epipremnum: światło, podlewanie, przycinanie i żółte liście

Epipremnum złote (Epipremnum aureum), w sklepach często sprzedawane jako scindapsus, należy do nielicznych roślin, które polską zimę w ogrzewanym mieszkaniu znoszą bez większych kłopotów. Wytrzyma ciemniejszy kąt, wybaczy zapomniane podlewanie, a w szklance wody ukorzenia się w kilka tygodni. Nie wybacza tylko stale mokrej ziemi.

Przy przyzwoitym świetle przyrasta 30–50 cm rocznie, a po kilku sezonach pędy sięgają ze szczytu szafy do podłogi.

Poniżej: czego roślina potrzebuje w ciągu roku, jak utrzymać ją gęstą, jak ukorzeniać sadzonki i co oznaczają żółte liście.

Ile światła potrzebuje epipremnum?

Epipremnum najlepiej rośnie w jasnym, rozproszonym świetle: przy oknie wschodnim lub zachodnim albo metr, dwa od okna południowego. Południowe słońce za szybą w czerwcu i lipcu potrafi wybielić lub poparzyć liście, dlatego przy oknie od południa przyda się firanka.

Przeżyje też w pokoju od północy, dlatego trafia na każdą listę roślin do ciemnych pomieszczeń. Ceną jest wolniejszy wzrost, mniejsze liście, dłuższe odstępy między nimi i słabsze przebarwienia.

Od listopada do lutego światła w mieszkaniu jest mało, więc na zimę warto przestawić roślinę bliżej okna. Optymalna temperatura to 18–24 °C. Poniżej około 15 °C wzrost staje, poniżej 10 °C liście mogą ulec uszkodzeniu, dlatego trzeba ją chronić przed przeciągiem i zimną szybą.

Jak często podlewać epipremnum?

Podlewa się wtedy, gdy wierzchnie 2–3 cm ziemi są suche w dotyku, obficie, aż woda wypłynie otworem w dnie. Po 15 minutach wylewa się to, co zebrało się w podstawce. Latem w ciepłym pokoju oznacza to zwykle raz w tygodniu, zimą co dwa–trzy tygodnie.

Stałego harmonogramu nie ma. Plastikowa doniczka wysycha wolniej niż ceramiczna, roślina przy kaloryferze szybciej niż ta w chłodnym przedpokoju. Lekko zwiotczałe liście to znak, że pora podlać.

Ziemia, doniczka i nawożenie

Wystarczy zwykłe podłoże do roślin zielonych z dodatkiem perlitu dla lepszego drenażu, w doniczce z otworem w dnie. Przesadza się wiosną, gdy korzenie wychodzą otworem, do doniczki szerszej tylko o 2–4 cm.

Od kwietnia do września nawozi się co dwa–cztery tygodnie płynnym nawozem do roślin zielonych w połowie dawki. Od października do marca nawożenie się pomija.

Epipremnum zwisające czy pnące: co lepsze?

Oba sposoby się sprawdzają. W naturze epipremnum wspina się po pniach drzew za pomocą korzeni powietrznych i w miarę wspinania wytwarza coraz większe liście. Także w mieszkaniu roślina prowadzona po paliku z mchu lub włókna kokosowego ma zwykle wyraźnie większe liście niż zwisająca, choć wcinane liście dzikiej formy są w domu rzadkością.

Forma zwisająca jest prostsza i pasuje na regał czy do kwietnika wiszącego, ale liście pozostają małe, a góra doniczki z czasem łysieje. Pędy pnące przywiązuje się luźno do palika, żeby korzenie powietrzne mogły się go uchwycić.

Epipremnum dobrze sprawdza się też w ogrodzie wertykalnym bez wiercenia przy oknie, gdzie pędy zwisają obok niższych doniczek. Urban Planty Ogród Wertykalny mocuje się teleskopowym drążkiem między podłogą a sufitem i mieści dziewięć roślin na mniej niż metrze kwadratowym; każda doniczka ma zbiornik na 300 ml wody. Kosztuje 649 zł z darmową dostawą.

Jak przycinać epipremnum, żeby było gęstsze?

Samo z siebie epipremnum rozgałęzia się słabo: pęd wydłuża się na końcu, a starsza część traci liście. Po przycięciu roślina wypuszcza nowy pęd z węzła poniżej cięcia. Najlepsza pora to wiosna i początek lata, choć lekkie cięcie nigdy nie szkodzi.

1. Używa się czystych, ostrych nożyczek lub sekatora. Sok może podrażnić wrażliwą skórę, więc rękawiczki są rozsądnym wyborem.
2. Tnie się około 1 cm nad węzłem, czyli niewielkim zgrubieniem, z którego wyrasta liść. Poniżej po kilku tygodniach zwykle pojawia się nowy pęd.
3. Kilka najdłuższych pędów skraca się o jedną trzecią do połowy, nie wszystkie naraz.
4. Latem co kilka tygodni uszczykuje się wierzchołki pozostałych pędów, by się rozkrzewiały.
5. Odcięte fragmenty ukorzenia się i sadzi z powrotem do tej samej doniczki. To najszybszy sposób na zagęszczenie łysej rośliny.

Jak ukorzenić epipremnum w wodzie?

Epipremnum to jedna z najłatwiejszych roślin do rozmnażania. Każda sadzonka musi mieć co najmniej jeden węzeł, bo to z niego wyrastają korzenie. Sam liść z ogonkiem nigdy nie stanie się nową rośliną.

1. Odcina się fragmenty długości 10–15 cm z dwoma lub trzema węzłami.
2. Usuwa się najniższy liść, żeby węzeł znalazł się pod wodą, a liść nie gnił w naczyniu.
3. Sadzonki wstawia się do szklanki lub butelki z wodą z kranu o temperaturze pokojowej, w jasne miejsce, ale nie na bezpośrednie słońce.
4. Wodę wymienia się raz w tygodniu, a gdy zmętnieje, wcześniej.
5. Gdy korzenie mają 3–5 cm, sadzonki przesadza się do ziemi i przez pierwsze dwa tygodnie utrzymuje ją lekko wilgotną.

W ciepłym pokoju pierwsze korzenie pojawiają się zwykle po dwóch–czterech tygodniach, zimą może to trwać dwa razy dłużej.

Dlaczego epipremnum ma żółte liście?

Pojedynczy żółty liść u nasady starego pędu to naturalne starzenie. Jeśli żółknie kilka naraz, coś jest nie tak, a sposób żółknięcia zwykle wskazuje przyczynę.

Żółte liście już nie zzielenieją, więc po znalezieniu przyczyny warto je usunąć. Zdecydowanie najczęstszą przyczyną jest nadmiar wody. Jak ocenić, kiedy doniczka naprawdę potrzebuje wody, opisuje poradnik o podlewaniu roślin doniczkowych.

Jakie są odmiany epipremnum?

Wszystkie poniższe odmiany to Epipremnum aureum i wymagają takiej samej pielęgnacji. Im jaśniejszy liść, tym więcej światła potrzebuje roślina i tym wolniej rośnie.

• Golden: zielone liście z żółtymi smugami. Najpopularniejsza i najbardziej odporna, najlepsza do ciemniejszego pokoju.
• Marble Queen: liście mocno marmurkowane kremową bielą. Rośnie wolniej i potrzebuje więcej światła, by zachować wzór.
• Neon: jaskrawe, limonkowe liście bez przebarwień. Przy słabym świetle kolor ciemnieje i matowieje.
• N’Joy: zwarta odmiana o mniejszych liściach z wyraźnie oddzielonymi białymi i zielonymi polami. Rośnie wolno, najlepiej w jasnym miejscu.

Czy epipremnum jest trujące dla kotów i psów?

Tak. Wszystkie części rośliny zawierają kryształy szczawianu wapnia. Gdy kot lub pies pogryzie liście, zwykle pojawia się pieczenie w pysku, ślinienie, pocieranie pyska łapą, wymioty i trudności z przełykaniem. Ciężkie zatrucia są rzadkie, ale przy objawach należy zadzwonić do weterynarza.

To samo dotyczy małych dzieci: jeśli dziecko żuło liść, trzeba przepłukać mu usta i skontaktować się z lekarzem lub ośrodkiem toksykologicznym. Przy kocie, który wspina się wszędzie, lepiej wybrać pokój, do którego nie ma wstępu, albo inną roślinę.

Gotowy na swój ogród?

Na małej przestrzeni.
I do tego pięknie.

System wertykalny  ·  Chroniony patentem  ·  9 ziół  ·  Bez wiercenia

Discover Urban Planty →

★ 4.9/5  ·  ponad 800 zadowolonych klientów